Als eerste moet er natuurlijk gemeld worden dat de operatie van m'n moeder (heel erg) geslaagd is. Een stuk darm is verwijderd en ook wat omliggend weefsel. Na onderzoek bleek ze verder 'schoon' te zijn en is zonder verdere behandelingen naar huis gestuurd. Komt u over een week of 10 nog 's terug... Goed nieuws dus :)

Alweer drie weken geleden is Aukje voor het eerst naar de peuterspeelzaal geweest. Zoals op de foto te zien is had ze er zin in. Ze gaat nu elke woensdagmorgen met veel plezier naar de PSZ. Femke heeft het er ook erg naar de zin, maar zij moet weer met ons mee aangezien ze officieel het predikaat peuter nog niet mag dragen.

Ook hebben we de afgelopen periode gebruikt om de buitenboel weer opnieuw in de verf te zetten. Hoewel we veel tegenslag gehad hebben (omvallende potjes verf, regen, slecht dekkende verf...) is het uiteindelijk allemaal wel gelukt. Wel moet er een raampje nog even overgedaan worden en bij de voordeur de kozijnen nog. Maar ik had het er even mee gehad. Jet heeft ondertussen de trap naar zolder gedaan. Die is gewoon heel erg mooi geworden.

Later meer!

De week is voorbij geschoten en zit er alweer op. Morgenochtend om 5:55 gaat m'n telefoon weer af om me te melden dat een nieuwe dag is begonnen. We hebben wel enorm genoten de afgelopen week. We hebben veel met de kinderen gefietst, gespeeld en lol gehad. Wel zijn er veel avonden geweest waar Femke moeite heeft gehad met inslapen. Helaas is ons nog altijd niet helemaal duidelijk waarom. Ook vanavond was het weer raak. Gisteren had de jongedame overigens wel een goede reden: ze had overgegeven. Aukje en Arriët waren eerder deze week al aan de beurt geweest om hun tegengestelde peristaltische beweging te oefenen. Beiden maken het inmiddels weer een stuk beter ;-)

Aukje wordt maar wijzer en wijzer. Vandaag lachten we d'r uit om een opmerking die ze maakte. Zegt ze: "Jullie moeten niet grapjes om mij maken". Ondertussen groeit ook Femke uit tot een kleine kwebbel. Haar nieuwste 'trucje' is een hapje van haar eten weggeven en dan vragen: "Lekker?". De vraag herhaalt ze overigens wel weer een keer of vijf.

Deze week wordt weer een spannende week. M'n moeder wordt donderdag opgenomen in het ziekenhuis en de dag erna geopereerd. Wel spannend dus, maar niet echt leuk. Hoe het verdere verloop gaat zijn wordt ook daarna pas duidelijk.

Later weer meer!

Aangezien het slaapritueel van Femke een tikkeltje verstoord leek was het tijd voor maatregelen. De makkelijkste manier om een slaapritueel te doorbreken (in onze ervaring) is door het middagslaapje over te slaan. Uiteraard moet je dan in de middag geen activiteiten plannen waarin je verveling creëert zoals lange autoritten. Vanmiddag zijn we dan ook lekker gaan dobberen in het zwembad(je) van Richard en Jessica. De meiden vonden het heerlijk. Aukje had het wel snel koud en wilde telkens in en weer uit. Femke leek het ook helemaal geweldig te vinden en was met geen stok uit het water te slaan, ondanks het feit dat ze toch twee keer koppie-onder is gegaan. Eten is ook heel interessant maar als haar oudere zus dan niet opschiet... De beelden zeggen genoeg lijkt me...

Femke hebben we niet meer gehoord :) Morgen gaan we weer zwemmen denk ik :)

Wat doe je als de oudste dochter je wakker huilt en vervolgens niet meer in slaap komt? Meeste mensen zullen vast iets anders doen als ik. Ik heb maar even wat dingen op de website aangepakt: Ik heb in het blog een paginering toegevoegd. Maakt het makkelijker om oude berichten nog 's terug te lezen. Kan je meteen zien dat het eerste bericht stamt uit november 2005 en dat dit verhaaltje het 183e verhaal is dat ik hier schrijf. Onderaan de pagina dus...

Meteen was het ook een goed excuus om een plaatje van m'n motor te posten. Was immers een belofte die ik al een tijdje had staan en ik bij deze dan ingelost heb.

Een andere wijziging die ik heb doorgevoerd is het automatisch op Twitter posten zodra er een nieuw bericht is aangemaakt op het blog. Mocht je Arriët of mij willen volgen op Twitter: Arriët is hier te vinden en ik hier!

M'n verhaal van vandaag gaat over de vier V's. De eerste is meteen een moeilijke en heet Vaarwelzeggen. Ruim twee weken geleden hebben we afscheid moeten nemen van Elly, een zeer gewaardeerde collega van Arriët. Met 55 jaar mogen we menselijkerwijs stellen dat dat nog een te jonge leeftijd is om definitief afscheid te moeten nemen. Elly heeft de afgelopen twee-en-een-half jaar gevochten als een leeuwin tegen haar ziekte maar heeft helaas de oorlog niet mogen winnen.

De tweede V is een gelukkig een leuke, da's namelijk de Verjaardag van Aukje. Twee weken geleden hebben we de derde verjaardag van Aukje mogen vieren. Met veel bezoek en zelfs nog meer cadeautjes heeft deze jongedame een topdag gehad. Ook het weer heeft behoorlijk meegezeten, alleen aan het einde van de dag hebben we wat lichte buitjes gehad.

De volgende V is van Vreselijk nieuws. Twee dagen na de viering van Aukje d'r verjaardag is bij m'n lieve moeder kanker geconstateerd. We vinden het vreselijk en zijn enorm geschrokken. Inmiddels is m'n moeder weer thuis maar staat een operatie op stapel en lijkt het niet uitgezaaid. Een soort van geluk bij een ongeluk.

De laatste V is voor Vakantie; daar zijn we gisteren aan begonnen. We zitten even een weekje in het huis van m'n schoonouders. En we treffen er heel aardig weer bij. Dus we hopen toch nog even een beetje bij te komen van de perikelen van de afgelopen twee weken. Helaas heeft Femke weer een periode van moeilijk slapen te pakken; en wij dus ook... Het slaapritueel is weer even een drama. Het inslapen lukt niet erg goed. Zodra het nacht is gaat het goed, maar tussen acht en tien 's avonds is het huilen, krijsen en brullen.

Aukje is een echt dametje. Vanmorgen liep ze te klagen dat ze maar uit twee paar schoenen kon kiezen. Thuis heeft ze een kast vol... Ook heeft ze de laatste tijd wel vaak een weerwoord. Als ik dan bezig ben haar 'vaderlijk toe te spreken' krijg ik een 'ja maar' als interruptie. Vrouwen...

Om toch nog even positief af te sluiten: Ik heb weer het een en ander aan foto's in de galerijen van Aukje en Femke. Tot de volgende keer!

Lang, lang geleden op een plek hier heel vlakbij woonden twee meisjes waar ik wel 's verhalen over vertelden. Dus moest ik dat maar weer eens gaan doen.

Om met de oudste te beginnen: Aukje is helaas nog altijd niet zindelijk. Ze voelt het allemaal best aankomen maar weigert op het potje te gaan zitten. Geeft ook maar weer aan dat ze nog altijd een eigenwijze griet is. Ook zit ze vol fantasie en kwebbelt ze aan een stuk door. In de vragenlijst voor het consultatiebureau staat de vraag of ze zinnen van drie woorden kan formeren. Laten we het er op houden dat het geen probleem zal vormen...

Femke is een lekker ondernemend meidje. Qua geklets is zij nog heel duidelijk van de enkelwoordige opdrachten. Alles wat enigszins knuffelbaar lijkt (knuffelbeer, maar ook honden, katten en vogels) benoemd ze als "Beer". Met als uitzondering dan weer eenden, die ze ook zo benoemd. Mamma kan ze ook best "Pappa" noemen, tenzij het echt pijn doet, dan is het "Mammaaaaaaaaaa!". Verder loopt ze goed en is ook rennen heel interessant. Wel merk je dat als ze moe wordt het motorisch vermogen flink afneemt. Zwalken en struikelen zijn dan aan de orde van de dag.

Arriët en ik zijn ondertussen lekker druk geweest de laatste tijd. Diverse cursussen en opleidingen hebben daartoe stevig bijgedragen. Ik ga het de komende tijd wat dat betreft weer wat rustiger aan doen. M'n motorrijbewijs is sinds vorige week ook binnen. Ook een motor staat sinds kort in de achtertuin. Binnenkort volgt nog een fotootje. Arriët heeft inmiddels aangegeven toch ook wel erg geïntereseerd te zijn in een A-stempeltje in d'r rijbewijs. Dus wellicht dat ze binnenkort zelf ook op de brommer voor gevorderden plaatsneemt.

De galerijen van Aukje en Femke zijn weer aardig up-to-date gebracht. Tot een volgende keer!

We hebben een gezellig druk weekend achter de rug. Femke heeft afgelopen zaterdag haar eerste verjaardag mogen vieren. Deze jongedame is weer verwend. Al blijft op deze leeftijd natuurlijk het cadeaupapier interessanter dan de cadeaus. Geeft niets, want daar komt ze nog wel op terug op een later moment. De slingers en ballonnen die we de avond ervoor hadden opgehangen werden door Femke verwelkomd met een enthousiast 'Aaahh!!'. Ze heeft haar ogen uitgekeken en ze genoot zichtbaar van alle aandacht. Ook haar grote zus Aukje vond alle aanloop wel erg gezellig. Het was wel een lange dag; de eerste gasten kwamen al rond een uur of 10 's morgens. De laatste vertrokken op datzelfde tijdstip maar 's avonds.

Maandag moest ik gewoon weer aan het werk. Echter rond een uur of 10 werd ik gebeld door Jet die meldde dat ze met haar linkeroog heel slecht zicht had. Ik ben meteen naar huis gekomen en heb contact opgenomen met de huisarts. Als we het niet vertrouwden moesten we maar even langskomen. Gelukkig konden m'n ouders even de zorg over de kinderen overnemen. Arriët d'r zicht was inmiddels wel weer terug maar ze kon haar ogen amper openhouden vanwege de hoofdpijn. De huisarts kwam al snel tot de diagnose: Migraine. Met wat recepten voor paracetamol, diclofenac en domperidon richting de apotheek gestuurd. Daarna is Jet maar naar bed gegaan met de gordijnen dicht. Gelukkig konden m'n ouders ook de dinsdag Aukje en Femke overnemen zodat ik toch nog naar m'n werk kon en vrouwlief op bed kon blijven. Gelukkig is ze dinsdag ook weer volledig opgeknapt.

Gisteren heb ik m'n eerste rijles gericht op verkeersdeelname gehad. Ik heb 't ervaren als een feestje! Het weer was perfect voor een motorrit en op zulke momenten voelt het helemaal niet vervelend om te moeten 'lessen' :)

Vandaag heb ik de zorg over de meiden. Femke ligt nog even lekker te slapen en Aukje mag nog even televisie kijken. Zometeen maar 's even lekker naar buiten. Lente :)

De afgelopen dagen is Femke getroffen door iets buikgriep-achtigs. In het weekend hebben we veel extra wasjes moeten draaien. Maar gisterenavond heeft ze voor het eerst niet meer overgegeven. Gelukkig heeft het haar humeur weinig aangetast. Haar eetlust is echter wel behoorlijk aangetast geweest. Maar ook dat lijkt zich weer een beetje te herstellen.

Ook hebben we de verjaardag van m'n vader gevierd. De beste man is alweer 61 geworden. M'n moeder had lekker gekookt en allerlei hapjes klaargemaakt. Het was gezellig. Helaas gooide Femke d'r buikgriepje hier en daar wat roet in het eten. Ze was duidelijk nog niet lekker.

Aukje is nog altijd onverminderd bijdehand. Regelmatig schieten we in de lach. Lastig is dat altijd op momenten plaatsvind waarop ze terechtgewezen wordt. Lastig maar wel heel erg leuk!

Gisteren was het eindelijk zover. Er lag geen sneeuw en dus mocht ik m'n AVB (Algemene Voertuigbeheersing) examen afleggen. Met een clubje van vijf motorrij-aspiranten en twee instructeurs richting Amsterdam gereden. Ik moest als eerste en ik was op van de zenuwen. De eerste proef was de uitwijkoefening die helemaal goed ging. Direct gevolgd door de vertragingsoefening. Helaas ging die minder succesvol. Maar elke proef mag je één keer overdoen zonder gevolgen. Daarna was deze gelukkig wel voldoende. Het achtje was de eerste langzame oefening. Ook hier geen problemen. De motor moest uit en ik moest de motor achteruit in het parkeervak zetten. Daarna de precisiestop en de noodstop. Ook deze gingen foutloos. Als afsluiter heb ik de langzame slalom gedaan en hoewel ik 'm tijdens de lessen veel mooier heb gedaan was hij wel goed. Uiteindelijk dus 7 van 7 proeven gehaald waar 5 van 7 voldoende is. Ik was (en ben!) helemaal blij. Uiteindelijk een minuut of 5 bezig geweest. Dus om toch nog een beetje waar voor m'n 118 Euro te krijgen heb ik de weg vanuit Amsterdam teruggereden. Want hoewel het best fris was scheen het zonnetje en was het heerlijk motorrijweer. En het is een goed begin om wat meer snelweg-ervaring op te doen. Het was genieten!

Aukje is inmiddels gelukkig weer opgeknapt. Gelukkig was ze ook al redelijk snel weer op de been. Vorige week ben ik de hele week op cursus geweest in Warnsveld. Ook deze zit er weer op. Er is overigens wel veel werk uitgekomen. Maar deze week even nog niet.

Ook zou ik anderhalve week geleden m'n AVB-motorexamen hebben. Dus ik had keurig een dagje vrij genomen en 's morgens richting de rijschool gereden. Eenmaal in m'n motoroutfit werd er gebeld naar de rijschool dat de examens, alweer, niet door gingen. 9 Maart is nu de nieuwe datum. Hopelijk werkt het weer dan iets meer mee...

Deze week zijn we even lekker op vakantie. Even uitblazen. Ook Arriët was daar best een beetje aan toe. Een paar dagen met de meiden alleen hakt er dan ook aardig in.

Aukje heeft vandaag bijzonder goed gegeten. We aten spaghetti, wat haar goed smaakte. Helaas heeft ze haar maaginhoud verspreid door haar bed. Alles verschoond en Aukje weer in bed gelegd. Een half uurtje later besluit ze haar bed in te ruilen voor het gezelschap beneden, waarna ze maaginhoud deel twee met ons deelt. Tweede slachtoffer was de bank. Details omtrent deel drie en vier zal ik jullie besparen.

Hopelijk gaat ze nu slapen...