Helaas vandaag geen nieuwe foto's. Niet omdat Aukje niet meer fotogeniek zou zijn maar helaas is ons fototoestel naar de eeuwige fotografie-velden. Simpelweg uit de handen gekletterd waarna het telescopische lensje een beetje scheef stond. Een poging 't weer recht te zetten heeft helaas niet mogen baten. Morgen is het weer pay-day, dus wellicht kunnen we op korte termijn nog uitkijken naar een nieuwe.

Met Aukje gaat het nog altijd prima. Afgezien van woordjes zeggen poogt ze ook te zingen. En ze lijkt wonderwel nog toon te kunnen houden ook. Heel bijzonder.

Wij zitten vanmorgen in het artsenlab in Leiden. Gewoon weer wat onderzoekjes rond de zwangerschap. Arriët moest een suikerzoet drankje drinken. Ik heb begrepen dat het niet erg lekker was...

Oei oei, meer dan een maand geleden dat ik voor het laatst geschreven heb in ons blog. Sorry dat het zo lang op zich heeft laten wachten. Helaas heeft de afgelopen tijd m'n lichaam het langere tijd moeten afleggen tegen de griep. Eigenlijk voel ik me pas weer een paar dagen een beetje fit. Gelukkig heeft Arriët minder te lijden gehad onder de griep en gaat het met haar goed. Sinds een week of twee begint ook de zwangerschap erg zichtbaar te worden aan haar buik. Wat overigens voor ons beide gevoel een stuk eerder is als bij Aukje.

Met Aukje gaat het trouwens erg goed. Ze is de laatste tijd meer en meer bezig haar vocabulaire te vergroten. Oké, het zijn nog geen drie-keer-woordwaarde woorden maar ze doet haar best. Bal, auto en opa zijn de laatste toevoegingen die zich een-op-een vertalen met het Nederlands. Sommige vereisen iets meer uitzoekwerk. Zo is "bouten" te vertalen naar "buiten", "appel" is een stuk fruit (anders dan banaan) en is haar "Biedje" geen poging een glas blond schuimend te verkrijgen maar te vertalen naar (Oom) Benjamin. Ze is dol op voorgelezen worden. En ze komt dan ook elke drie minuten met een van haar vele boekjes aanzetten. Als je dreigt hier niet in mee te gaan legt ze het boekje weg, tuit ze haar lippen en geeft ze een kus. Uiteraard komt daarna het boekje al weer snel tevoorschijn. En op de vraag "Wat krijg jij Aukje?" zegt ze "Zzsje" (medeklinkers anders dan de "a" zijn nog lastig...) Dus zoals jullie wellicht begrijpen krijgt Aukje een zusje. (Althans, da's nu tweemaal bevestigd door verschillende echoscopisten; we gaan er maar vanuit dat ze gelijk hebben)

En inmiddels hebben we ook wat beeldmateriaal van het zusje. Vandaar ook het bijgevoegde fotootje. (Voor de ik-zie-niets-op-echofoto's mensen: Midden haar hoofdje, even daaronder haar handjes)

Het blog heeft een tijdje dood gelegen. Tijd om weer wat nieuwe foto's te plaatsen en de laaste stand van zaken weer even op een rijtje te zetten.

Sinds Aukje d'r eerste stapjes heeft ze veel vordering gemaakt met lopen. Kruipen is ineens helemaal inferieur geworden in haar ogen. Ze stapt steeds makkelijker het huis door. Het tempo gaat omhoog. Ook de stabiliteit neemt toe, toch valt daar nog wel het een en ander te verbeteren. Om haar nieuwe kunstjes 's wat in de praktijk te testen zijn we een paar weken geleden naar Boerderij 't Geertje geweest. Al die dieren vindt ze prachtig. Los van de varkens en geitjes lijkt had ze ook een zwak voor het loslopende hondje. Helaas was de liefde niet helemaal wederzijds. Overigens noemt ze de hondjes 'Woef woef's en klinkt dan heel verkouden; erg grappig! Een van de gevolgen van de instabiliteit nog wel hele vieze handjes na een boerderijbezoek.


Met Arriët d'r zwangerschap gaat het goed. De misselijkheid is inmiddels geen deel meer van het ochtendritueel. Ruim 17 Weken ver zijn 'we' inmiddels. We zijn erg benieuwd of het een jongen of een meisje wordt.

Met mij gaat het ook goed. Vandaag heb ik een dagje vrij. Aangezien Aukje bij opa en oma logeert is het ook even ècht vrij. Ze is me niets teveel, maar nu kan ik even lekker tot rust komen. Mocht ook wel even aangezien ik in m'n vrije tijd veel bezig geweest ben met het doornemen van een BiSL boek. Afgelopen maandag had ik m'n examen en ben geslaagd. (veegt zweetdruppels van het voorhoofd...) Vanavond en morgen zijn er in Leiden de drie-oktober festiviteiten. Hopelijk werkt het weer een beetje mee, dan gaan we ons daar nog even op storten!

Verdere foto's zijn te vinden in de fotogalerij.

Het moest er natuurlijk eens van gaan komen; Aukje is aan de wandel. Uiteraard gaat het nog allemaal niet heel soepel, maar de vorderingen zijn dagelijks zichtbaar. Het trucje heeft ze dus door. Maar omdat één beeld meer zegt dan duizend woorden heb ik maar een tweetal filmpjes toegevoegd. In het bovenste filmpje valt te zien hoe ze met een beetje hulp tussen paps en mams heen loopt. Het tweede filmpje besluit ze zelf de tafel los te laten en richting pappa te lopen. Uiteraard zijn wij zo trots als een pauw. Als je je dan bedenkt dat ze een jaar geleden nog alleen op je arm kon liggen. Ze lijkt er zelf ook erg trots op te zijn. Ze kijkt zo vol trots als ze aan het stappen is.

De laatste tijd babbelt ze ook ontzettend veel. Ze probeert je af en toe na te praten, maar nog lang niet altijd met veel succes. Woorden als 'happen', 'buiten' en 'barbapappa' (die laatste altijd nadat je 'Kom op bezoek bij Barbapappa hebt gezongen.') komen regelmatig voorbij.

Last but not least: Aukje hoopt begin maart 2009 grote zus te worden. Arriët is 13 weken zwanger en we zijn de eerste drie spannende maanden zo'n beetje door. Neemt overigens niet weg dat de volgende zes maanden niet meer spannend zijn. We hadden net de logeerkamer op een leefbaar niveau gebracht en nu kunnen we dus weer een beetje een verbouwing inzetten. We kijken er ontzettend naar uit.

Morgen pappa-dag! Lekker oefenen met lopen morgen :)


PS: Ed, mochten de filmpjes erg veel bandbreedte vreten dan hoor ik 't wel he?

En de maand loopt alweer hard richting het einde. De vakantie is voor m'n gevoel alweer een eeuwigheid geleden en het gewone leventje heeft de fakkel weer overgenomen. Met het herfstige weer van de laatste tijd zou je ook bijna denken dat het al herfst is. Maar we zijn dus weer veilig thuisgekomen uit Frankrijk. De terugreis is in zo'n 12 en een half uur gereden. Met een vijftal stops dus ik werd er alweer van verdacht laag gevlogen te hebben. Valt best mee.

Aukje vermaakt zich weer prima met haar eigen spulletjes. Het woord 'Cees' was al voor het einde van de vakantie weer uit haar vocabulaire geschrapt. Wel is '(R)ia' nog een tijdje blijven hangen. Ook begint ze zich steeds meer te vermaken met onze spullen. Zoals je op de foto kan zien speelt ze graag interieurverzorgstertje en verplaatst ze onze stoelen door de huiskamer. Ook loopt ze inmiddels hele kleine stukjes. Van de bank naar de tafel durft ze aan. Ook af en toe ongemerkt naar mamma lopen. Vanavond ging ze ook voor het eerst achter haar Pooh-loopvliegtuig lopen. (Deed ze wel vaker als we haar staand achter dat loopgeval zetten, maar nu ging ze zelf staan) Kleine stapjes, letterlijk als figuurlijk, met regelmaat. En gelukkig eet ze ook weer goed inmiddels. Vooral Hollandse pot gaat er goed in. (En daar hebben we altijd genoeg van over aangezien dat niet bepaald mijn lievelingskostjes zijn...) Spaghetti zonder saus is trouwens ook een plezier. Vooral zelf uitpluizen.

Afgelopen woensdag hebben we onze auto naar de garage gebracht. Het was tijd voor een kleine beurt en een nieuwe APK. Ik wil niet direct zeggen dat ik daarvan wakker lig, maar garagehouders kunnen nogal de neiging hebben je financieel uit te kleden. De dag erna konden we 'm overigens, met nieuwe APK en zonder opmerkingen, weer ophalen. Wel ruim 220 Euro's armer. Als leenauto hebben we een Mitsubishi Lancer stationwagon meegekregen. Ze vroegen of we een grote auto nodig hadden. "Als de kleine maar meekan" was mijn antwoord. Van die Lancers hebben de Amerikanen ook een stel in de Golf liggen; wat een slagschip! In een Colt had alles ook wel gepast denk ik...

Vandaag maar rustig aan gedaan. We zijn ontspannen boodschappen wezen doen. De voorraden waren aardig op. Inmiddels zijn die weer goed aangevuld.

Weer genoeg voor vandaag!