Lang, lang geleden op een plek hier heel vlakbij woonden twee meisjes waar ik wel 's verhalen over vertelden. Dus moest ik dat maar weer eens gaan doen.

Om met de oudste te beginnen: Aukje is helaas nog altijd niet zindelijk. Ze voelt het allemaal best aankomen maar weigert op het potje te gaan zitten. Geeft ook maar weer aan dat ze nog altijd een eigenwijze griet is. Ook zit ze vol fantasie en kwebbelt ze aan een stuk door. In de vragenlijst voor het consultatiebureau staat de vraag of ze zinnen van drie woorden kan formeren. Laten we het er op houden dat het geen probleem zal vormen...

Femke is een lekker ondernemend meidje. Qua geklets is zij nog heel duidelijk van de enkelwoordige opdrachten. Alles wat enigszins knuffelbaar lijkt (knuffelbeer, maar ook honden, katten en vogels) benoemd ze als "Beer". Met als uitzondering dan weer eenden, die ze ook zo benoemd. Mamma kan ze ook best "Pappa" noemen, tenzij het echt pijn doet, dan is het "Mammaaaaaaaaaa!". Verder loopt ze goed en is ook rennen heel interessant. Wel merk je dat als ze moe wordt het motorisch vermogen flink afneemt. Zwalken en struikelen zijn dan aan de orde van de dag.

Arriët en ik zijn ondertussen lekker druk geweest de laatste tijd. Diverse cursussen en opleidingen hebben daartoe stevig bijgedragen. Ik ga het de komende tijd wat dat betreft weer wat rustiger aan doen. M'n motorrijbewijs is sinds vorige week ook binnen. Ook een motor staat sinds kort in de achtertuin. Binnenkort volgt nog een fotootje. Arriët heeft inmiddels aangegeven toch ook wel erg geïntereseerd te zijn in een A-stempeltje in d'r rijbewijs. Dus wellicht dat ze binnenkort zelf ook op de brommer voor gevorderden plaatsneemt.

De galerijen van Aukje en Femke zijn weer aardig up-to-date gebracht. Tot een volgende keer!

We hebben een gezellig druk weekend achter de rug. Femke heeft afgelopen zaterdag haar eerste verjaardag mogen vieren. Deze jongedame is weer verwend. Al blijft op deze leeftijd natuurlijk het cadeaupapier interessanter dan de cadeaus. Geeft niets, want daar komt ze nog wel op terug op een later moment. De slingers en ballonnen die we de avond ervoor hadden opgehangen werden door Femke verwelkomd met een enthousiast 'Aaahh!!'. Ze heeft haar ogen uitgekeken en ze genoot zichtbaar van alle aandacht. Ook haar grote zus Aukje vond alle aanloop wel erg gezellig. Het was wel een lange dag; de eerste gasten kwamen al rond een uur of 10 's morgens. De laatste vertrokken op datzelfde tijdstip maar 's avonds.

Maandag moest ik gewoon weer aan het werk. Echter rond een uur of 10 werd ik gebeld door Jet die meldde dat ze met haar linkeroog heel slecht zicht had. Ik ben meteen naar huis gekomen en heb contact opgenomen met de huisarts. Als we het niet vertrouwden moesten we maar even langskomen. Gelukkig konden m'n ouders even de zorg over de kinderen overnemen. Arriët d'r zicht was inmiddels wel weer terug maar ze kon haar ogen amper openhouden vanwege de hoofdpijn. De huisarts kwam al snel tot de diagnose: Migraine. Met wat recepten voor paracetamol, diclofenac en domperidon richting de apotheek gestuurd. Daarna is Jet maar naar bed gegaan met de gordijnen dicht. Gelukkig konden m'n ouders ook de dinsdag Aukje en Femke overnemen zodat ik toch nog naar m'n werk kon en vrouwlief op bed kon blijven. Gelukkig is ze dinsdag ook weer volledig opgeknapt.

Gisteren heb ik m'n eerste rijles gericht op verkeersdeelname gehad. Ik heb 't ervaren als een feestje! Het weer was perfect voor een motorrit en op zulke momenten voelt het helemaal niet vervelend om te moeten 'lessen' :)

Vandaag heb ik de zorg over de meiden. Femke ligt nog even lekker te slapen en Aukje mag nog even televisie kijken. Zometeen maar 's even lekker naar buiten. Lente :)

De afgelopen dagen is Femke getroffen door iets buikgriep-achtigs. In het weekend hebben we veel extra wasjes moeten draaien. Maar gisterenavond heeft ze voor het eerst niet meer overgegeven. Gelukkig heeft het haar humeur weinig aangetast. Haar eetlust is echter wel behoorlijk aangetast geweest. Maar ook dat lijkt zich weer een beetje te herstellen.

Ook hebben we de verjaardag van m'n vader gevierd. De beste man is alweer 61 geworden. M'n moeder had lekker gekookt en allerlei hapjes klaargemaakt. Het was gezellig. Helaas gooide Femke d'r buikgriepje hier en daar wat roet in het eten. Ze was duidelijk nog niet lekker.

Aukje is nog altijd onverminderd bijdehand. Regelmatig schieten we in de lach. Lastig is dat altijd op momenten plaatsvind waarop ze terechtgewezen wordt. Lastig maar wel heel erg leuk!

Gisteren was het eindelijk zover. Er lag geen sneeuw en dus mocht ik m'n AVB (Algemene Voertuigbeheersing) examen afleggen. Met een clubje van vijf motorrij-aspiranten en twee instructeurs richting Amsterdam gereden. Ik moest als eerste en ik was op van de zenuwen. De eerste proef was de uitwijkoefening die helemaal goed ging. Direct gevolgd door de vertragingsoefening. Helaas ging die minder succesvol. Maar elke proef mag je één keer overdoen zonder gevolgen. Daarna was deze gelukkig wel voldoende. Het achtje was de eerste langzame oefening. Ook hier geen problemen. De motor moest uit en ik moest de motor achteruit in het parkeervak zetten. Daarna de precisiestop en de noodstop. Ook deze gingen foutloos. Als afsluiter heb ik de langzame slalom gedaan en hoewel ik 'm tijdens de lessen veel mooier heb gedaan was hij wel goed. Uiteindelijk dus 7 van 7 proeven gehaald waar 5 van 7 voldoende is. Ik was (en ben!) helemaal blij. Uiteindelijk een minuut of 5 bezig geweest. Dus om toch nog een beetje waar voor m'n 118 Euro te krijgen heb ik de weg vanuit Amsterdam teruggereden. Want hoewel het best fris was scheen het zonnetje en was het heerlijk motorrijweer. En het is een goed begin om wat meer snelweg-ervaring op te doen. Het was genieten!

Aukje is inmiddels gelukkig weer opgeknapt. Gelukkig was ze ook al redelijk snel weer op de been. Vorige week ben ik de hele week op cursus geweest in Warnsveld. Ook deze zit er weer op. Er is overigens wel veel werk uitgekomen. Maar deze week even nog niet.

Ook zou ik anderhalve week geleden m'n AVB-motorexamen hebben. Dus ik had keurig een dagje vrij genomen en 's morgens richting de rijschool gereden. Eenmaal in m'n motoroutfit werd er gebeld naar de rijschool dat de examens, alweer, niet door gingen. 9 Maart is nu de nieuwe datum. Hopelijk werkt het weer dan iets meer mee...

Deze week zijn we even lekker op vakantie. Even uitblazen. Ook Arriët was daar best een beetje aan toe. Een paar dagen met de meiden alleen hakt er dan ook aardig in.

Aukje heeft vandaag bijzonder goed gegeten. We aten spaghetti, wat haar goed smaakte. Helaas heeft ze haar maaginhoud verspreid door haar bed. Alles verschoond en Aukje weer in bed gelegd. Een half uurtje later besluit ze haar bed in te ruilen voor het gezelschap beneden, waarna ze maaginhoud deel twee met ons deelt. Tweede slachtoffer was de bank. Details omtrent deel drie en vier zal ik jullie besparen.

Hopelijk gaat ze nu slapen...

Afgelopen week was het dan zover. Femke heeft haar eerste zelfstandige stapjes gezet. Dit soort acties zijn voor het grootste deel natuurlijk spontaan (Van de tafel naar de bank en weer terug, dat idee) maar we hebben gepoogd het op video vast te leggen. Spontaniteit is dan inderdaad redelijk ver te zoeken maar wij blijven het mooi vinden en zijn ontzettend trots. Even de vergelijking met Aukje: die kroop op deze leeftijd nog niet eens. (Maar die was dan ook liever lui dan moe)

Arriët is gelukkig weer behoorlijk opgeknapt en is sinds gisteren weer aan het werk. Ikzelf loop nog altijd met een neus vol groen spul maar voel me verder prima. Wel zou ik graag weer 's lekker uitslapen. Da's voor m'n gevoel alweer heel lang geleden.

Tsja, één foto zegt soms meer als duizend woorden. Maar ik ga er toch nog wat over zeggen. Femke wil tijdens het eten graag zelf de vork gebruiken. Ze kan nu de vork met een stukje brood haar mond in manoeuvreren. Erg knap vinden wij. We zijn ook erg benieuwd wanneer ze tijdens het staan besluit om ergens heen te lopen zonder zich nog vast te houden. We vermoeden dat ze het best zou kunnen maar dat ze zich er nog wat onzeker over voelt. We zullen wel zien. Ze is immers pas net 10 maanden...

Afgelopen weekend hebben we op een vakantiepark in Zeeland doorgebracht. We hebben ons daar erg vermaakt. Het zwembad vond vooral Femke erg geslaagd. Ze was nog niet eerder in het zwembad geweest. Ze keek haar ogen uit; prachtig om te zien. Aukje is mee geweest op de grote glijbaan. Op de vraag of ze nog een keer wilde was het antwoord: "Uhh, nee." Een beetje eng was het dus ook wel. Helaas voelde deze jongedame zich ook nog niet heel lekker. Nog steeds is ze aan het einde van de dag een beetje hangerig en pieperig. Hopelijk gaat het snel weer beter.

Gisteren voor het eerst sinds een kleine maand weer op de motor gezeten. Ik was eigenlijk best een beetje bang dat ik m'n opgebouwde vaardigheden weer zou hebben ingeleverd. Gelukkig viel het mee. De langzame slalom (stapvoets door pylonen slalommen) ging zelfs beter dan ooit! Helaas was er iets te doen in het ADO-stadion waardoor we moesten uitwijken naar een ander parkeerterrein en heb ik niet alle oefeningen kunnen doen. Daar was niet genoeg ruimte voor. Maar ik was wel tevreden. En m'n instructeur ook. Na m'n oefeningen zijn we vanaf het Forepark over de A4 richting Leiden gereden; m'n eerste snelwegkilometers! Gaf een behoorlijke kick en was eigenlijk niet half zo eng als ik had verwacht. Wel snap je opeens waarom je helm met bandjes vast moet zitten. Voor m'n gevoel werd dat ding bijna van m'n hoofd gezogen.

Vandaag heb ik m'n ouderschapsverlof-dag. En dat komt mooi uit want afgezien van Aukje is Arriët ook nog 's ziek. Ze lijkt hetzelfde griepje te pakken te hebben dat ik twee weken geleden had. Koorts, hangerig, spierpijn en verkouden. In bed hangen is dan het beste wat je kan doen.

De hoogste tijd om Aukje van een kiwi te gaan voorzien en Jet van een vitaminepilletje!

Zo, het heeft even geduurd, maar het eerste berichtje van 2010 is een feit. Dus bij deze de allerbeste wensen en een gezond en gelukkig 2010 toegewenst!

Het motorexamen dat gepland stond voor de Kerst is helaas niet doorgegaan. Het CBR heeft in al haar wijsheid besloten dat motorexamens niet doorgingen vanwege het winterweer. Een nieuw examen is gepland voor half februari. Hopelijk kan ik voor die tijd nog een keer op de motor plaatsnemen om m'n vaardigheden weer een beetje op te poetsen.

Afgelopen maandag ben ik vroeg opgestaan en richting m'n werk gegaan. Helaas stond ik een uur of drie later alweer voor de voordeur. Ik voelde me erg beroerd. Ruim 39 graden koorts, dus dat verklaarde dan ook wel waarom. De afgelopen week heb ik dan ook veel tijd op de bank en bed doorgebracht. Inmiddels ben ik weer aardig opgeknapt gelukkig.

Aankomende week ziet er voor ons wat raar uit. Arriët moet morgen werken en dus gaan de meiden een dagje naar m'n ouders. Vrijdag is ze dan vrij. Ik moet morgen ook gewoon werken en vertrek de dag daarna weer op cursus. Echter drie dagen inclusief overnachtingen. De afstand Hazerswoude-Warnsveld is dan ook net even te veel van het goede. Voelt een beetje raar, twee nachten zonder elkaar... :(

Afgelopen dinsdag zijn we met Femke weer naar het consultatiebureau geweest. Ze waren weer tevreden. Ze is inmiddels 73-en-een-halve centimeter lang en weegt ruim 10,8 kilo. Haar gewicht neemt wat minder hard toe maar zit prima op haar curve, evenals haar lengte. (Die overigens nog altijd stevig boven het gemiddelde zijn) Volgens het consultatiebureau mag er inmiddels een flesje melk minder gegeven worden per dag. Ze eet immers ook nog vier boterhammen, twee stuks fruit en 's avonds een warme hap.

's Avonds had ik weer motorrijles. Ik had verwacht het koud te krijgen op de motor, maar het viel erg mee. Goede kleding maakt het goed te doen. Eerlijk is eerlijk, ik had vijf lagen kleding over m'n bovenlichaam en voelde me alsof ik zo'n American-football pak aan had. Het rijden zelf ging ook wel lekker. Volgende week heb ik nog één les en dan moet ik bewijzen dat ik het voertuig onder controle heb. Ik ben heel benieuwd.

Vannacht heeft het ook hier gesneeuwd. Toen Femke even aan het slapen was ben ik dus met Aukje even naar buiten gegaan. Het resultaat is op de foto te zien. Aukje vond het geweldig, maar had het na een half uurtje koud en wilde dus weer graag naar binnen.

Nadat we afgelopen vrijdag al hadden opgemerkt dat de Sint zich toegang had verschaft tot onze woning om wat cadeaus achter te laten, kregen we zaterdag zelfs een stel Pieten op bezoek. Aukje vond het prachtig. Niets hard weglopen; nee, Pieten begroeten en handje ophouden. Liefde van Aukje gaat ook door de maag. Aukje en Femke zijn ontzettend verwend. Misschien zelfs wel een beetje tè. Femke heeft er nog maar weinig van meegekregen maar Aukje duidelijk wel. Ze heeft zo'n beetje alle cadeaus open gemaakt. Toch hebben ook Arriët en ik nog een aardigheidje mogen ontvangen. Jet is verblijd met een nieuw horloge en ik heb een nieuwe USB-stick gekregen. Aangezien het model waar de Goedheiligman me vorig jaar van heeft voorzien de geest alweer gegeven had. Hopelijk is deze een langer leven beschoren.

Maargoed, inmiddels zijn de verblijfsvergunningen van Sinterklaas en zijn bende schoorsteensluipers weer verlopen, en heeft het strooigoed weer plaats gemaakt voor Kerstballen. 't Huis is weer versierd met allerhande Kerst-attributen. Ook weer gezellig :)

Gisteren heb ik weer motorrijles gehad. Les nummer 10 inmiddels. Er was op dat moment nog geen zicht op een examendatum voor m'n AVB (Voertuigbeheersing). Maar de les ging gelukkig goed. En ik ben weer 's niet volledig doorweekt uit m'n motorpak gekomen; het was droog. Een half uurtje geleden werd ik dus opgeschrikt door een mailtje van m'n rijschoolhouder waarin ik de datum heb doorgekregen van m'n AVB-examen. Dit jaar nog. Voor de Kerst nog zelfs. Ik heb nu al examenstress.

Dat wordt lekker slapen :(